Categorieën
Evenementen

Opening Forum Groningen

Oorspronkelijk gepubliceerd op 1 decebember 2019 op LinkedIn

Het is zaterdagmiddag rond twee uur, het Forum is nog geen vierentwintig uur open voor publiek en het lijkt al definitief in bezit genomen door de Groningers. Een paar jongeren met een rugzak zijn in een hoekje neergezegen met waterflesjes en appels, een moeder zit op haar knieën naast haar peuter die ingespannen naar één van de beeldschermen op de begane grond tuurt, kinderen tekenen, knippen en plakken bij het Smartlab, STACH zit vol oudere echtparen aan de koffie alsof ze nooit ergens anders koffie gedronken hebben.

Rijen

Ondertussen staan er rijen, rijen voor de ingang, rijen voor de roltrappen; het is duidelijk dat de organisatie z’n zaakjes goed op orde heeft waar het gaat om crowdmanagement. Nauwgezet wordt in de gaten gehouden dat er niet teveel mensen binnen zijn of dat een verdieping helemaal volloopt. Het drukt de pret niet, integendeel, in de rijen worden tips en meningen uitgewisseld. In de rij voor de ingang gaat het logischerwijs vooral over de buitenkant van het gebouw. Een echtpaar uit Rotterdam vindt dat het Forum beter in hùn stad past dan in Groningen. “Wij hebben de skyline, hè”.

Tekst buiten voor de deur van het Forum

De geluiden zijn nog wat sceptisch: is het niet te groot, is de Nieuwe Markt niet te klein, is dat pand van Vapiano eigenlijk wel mooi… Gelukkig gaat het snel, na een klein kwartiertje in de rij ben ik binnen.

Onder de indruk

Eénmaal binnen is er van scepsis niks meer te merken, iedereen cruist de roltrappen op en af met een grote glimlach op het gezicht. Bijna iedereen loopt met zijn of haar telefoon in de hand om foto’s te maken, er filmen mensen en ik herken drie professionele fotografen die met hun camera in de aanslag rondlopen. Veel mensen zijn erg onder de indruk, het blijkt uit hun blik, uit hoe ze rondkijken en uit wat ze zeggen. En ze willen alles zien; wanneer ik bijna op het dak ben vraagt een bezoeker aan een Forummedewerker: kan ik het restaurant (NOK) niet in? Nee, meneer, daar zijn ze bezig met de voorbereidingen voor het diner van vanavond. Kan ik daar vanavond eten dan? Nee, meneer, het is voor de komende twee weken al gereserveerd. Op het dak is het relatief rustig, zoals het eigenlijk in het hele gebouw eigenlijk rustig is; hoeveel mensen er ook binnen zijn, op de rijen voor de roltrappen omhoog na is het nergens dringen.

Nico Dijkshoorn
Nico Dijkshoorn

Bibliotheek

Ik breng veel tijd door op de derde verdieping waar een aantal schrijvers en dichters wordt geïnterviewd en waar gesigneerd en voorgelezen wordt. Waar de interviews en masterclasses plaatsvinden is het een gezellige boel: er staan stoelen voor tientallen toeschouwers, er is een standje van boekhandel Van der Velde en mensen lopen af en aan. Wanneer je een paar boekenkasten verder een hoekje om gaat is het ineens opmerkelijk rustig en stil, een auteur leest voor voor een handvol mensen en je hoort vrijwel geen enkel geluid uit de rest van het gebouw. Dat valt me vanmiddag vaker op: de akoestiek van het gebouw is geweldig, nergens galmt het, nergens slaat het geluid tegen de muren, er is op meerdere verdiepingen muziek of versterkt geluid, maar het stoort nergens.

Het dak

Wanneer de rijen wat korter worden neem ik de roltrappen naar de hogere verdiepingen. Even bij de bioscoopzalen kijken en natuurlijk op naar het dak. Het is vrij helder en je kunt ver kijken, heel ver. Windmolens in de Eemshaven, de bossen van Drenthe en natuurlijk de hele stad, alles ligt aan je voeten als een soort Madurodam. Mensen maken selfies en bewonderen het uitzicht.

Het dak van het Groninger Forum

Inferno

Langzaam, verdieping voor verdieping, daal ik weer af naar beneden. Nog even een tussenstop op de derde verdieping waar Eus en Nico Dijkshoorn net geïnterviewd worden. Op de begane grond nog even naar de VVV, die een prachtige plek heeft en een even mooie inrichting. Terwijl ik eigenlijk al op weg ben naar de uitgang, zie ik nog een trap omhoog. Ik besluit die nog te nemen. Ik kom terecht bij de voorstelling Inferno, een aantal mensen wordt in robotpakken gehesen. Bij de ingang staat een waarschuwing dat de lichtshow epileptische aanvallen kan veroorzaken. Ik besluit te blijven kijken en krijg geen spijt. Een fascinerend kwartiertje volgt. Op zware beats en met een heftige lichtshow worden mensen als robots aangestuurd.

De voorstelling Inferno

Daarna wil ik toch echt naar huis, maar bij de uitgang stuit ik op een stand van het Forum waar het winterprogramma wordt gepromoot en waar je de Forumpas kunt krijgen. Die is gratis en geeft korting op allerlei evenementen, zo beloven de posters en de medewerkers. Nou, vooruit dan maar. Gegevens intikken, pas activeren en dan loop ik rond half 5 eindelijk naar buiten. Wanneer ik langs de Popkenstraat loop zie ik dat de rij nog steeds even lang is als toen ik er vanmiddag zelf in stond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *